★ For me , ,

posted on 22 May 2011 01:35 by kimchi-jaejae
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกแบบนี้...อึดอัด กดดัน
เข้าใจแล้วว่า ผู้ใหญ่ กับ เด็ก แตกต่างกันอย่างไร..
 
ในวันที่จำเป็นต้องโตเป็นผู้ใหญ่ วันที่โลกภายนอกไม่เป็นอย่างที่ใจคิด
วันที่สิ่งต่างๆรอบตัวดูแตกต่างจากที่เคยเป็น
วันที่ทุกคนกำลังใส่ 'หน้ากาก' ของตัวเองแล้วพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม
และ...กำลังมีใครอีกหลายคนกำลังสร้างหน้ากากของตัวเองขึ้นมา
แม้แต่คนที่อยู่ข้างๆตัวเราเองก็ตาม...
 
ในวันที่เราต้องแข่งขัน.
ทุกคนต่างก็เป็นคู่แข่งซึ่งกันละกันทั้งสิ้น
แม้ว่าจะดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป ด้วยหน้ากากที่เราสร้างขึ้นมาปิดบัง
แต่ภายใน ทุกคนย่อมอยากที่จะเข้าเส้นชัยด้วยกันทั้งนั้น
ไม่มีใครอยากเป็นผู้แพ้ ไม่มี....
 
การเริ่มต้นใหม่ในโลกที่กว้างขึ้น
การเรียนรู้...กำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ซึ่งมันแตกต่างกับภายในห้องเรียน
ทุกอย่าง ทำจริง ผิดจริง เจ็บจริง , บางอย่างไม่สามารถแก้ตัวได้อีกครั้ง
 
บางปัญหา ทุกทฤษฎีที่เรียนมาจากหนังสือ ไม่สามารถให้คำตอบได้
การคิดที่เป็นระบบ เพื่อแก้ปัญหาอาจจะไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
ไม่มีเวลากำหนดในการแก้ปัญหา แต่ทุกวินาทีมีค่าทั้งสิ้น
ใครคิดได้ก่อน คนนั้นคือผู้ชนะ , ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรา
ซึ่งก้มีปัจจัยต่างๆมากมาย ที่ส่งผลต่อการคิดวิเคราะห์สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มต้นใหม่ทั้งสิ้น
ความกดดันที่มีมากมาย สำหรับคนที่ไม่มีซึ่งประสบการณ์
คำตำหนิ ติเตียน มากมายสำหรับความพ่ายแพ้ กำลังทำให้เราเข้มแข็งในวันข้างหน้า
คนที่ปรับตัวได้เร็ว ถือว่าได้เปรียบอย่างมากสำหรับคนที่เพิ่งเริ่มต้น
 
แต่ใช่ว่าทุกคนจะมีความสามารถในการปรับตัวได้ดีเหมือนกัน
ใช่ว่าสังคม หรือคนในแต่ละที่จะคล้ายคลึงกัน
นิสัยใจคอ ร้อยคนหลายหมื่นพันความคิด แตกต่างกันไป
แต่จุดมุ่งหมายเดียวกันคือ สร้างผลงานออกมาให้ดีที่สุด
หลายพ่อพันแม่ ใครจะมานั่งสนอกสนใจความรู้สึกของคนนั้นคนนี้
ที่เป็นญาติพี่น้องกันหรือไม่...ก็เปล่า!
อยากพูด อยากว่าอะไรก็ว่าไป ไม่ได้ใส่ใจกับความรู้สึก...
 
เคยไหม...ที่ไปร้องไห้คนเดียวในห้องน้ำ...แล้วออกมาเหมือนไม่มีไรเกินขึ้น
ในทุกๆวันต้องพยายามให้กำลังใจตัวเอง และฝืนยิ้มให้กับคนอื่น
งานที่สับสนวุ่นวาย งานที่ไม่คุ้นเคย เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยสัมผัส
ยิ่งเรียนรู้ได้เร็ว ก็ยิ่งได้เปรียบคนอื่นๆ
งานไหนที่ไม่ชอบ แต่กลับต้องทำ , ส่งผลให้งานออกมาไม่ดี
การต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่ชอบไม่ถนัดทุกวัน ทำให้เกิดความเครียดสะสม
จนรู้สึกเหมือนว่า ไม่อยากให้วันพรุ่งนี้มาถึง .. ไม่อยากตื่นไปทำงานตอนเช้า
ทุกๆวันนับวันรอถึงวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์ , นี่หรือคือสิ่งที่เราต้องเจอในอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต?
 
หลายๆคนบอกว่า เพราะนี่คือการเริ่มต้นและทุกคนจะต้องเผชิญด้วยกันทั้งนั้น
แต่ในวันนึงที่เราคุ้นเคยกับมัน เราจะผ่านมันไปได้ แล้วเราจะยิ้มอีกครั้งอย่างเข้มแข็ง
เรียนรู้ถึงปัญหาต่างๆที่ผ่านมา เพื่อเอามาเป็นบทเรียนในการแก้ปัญหาข้างหน้า
ต่อไปเราก็จะไม่กลัวที่จะเจอกับปัญหาที่จะเข้ามา แต่พร้อมที่จะรับมือกับมัน
 
ถ้าวันนั้นเราท้อและไม่ลุกขึ้นสู้ ผู้แพ้ในวันนั้นก็จะเป็นผู้แพ้ตลอดไป
แต่ถ้าเรากล้าที่จะลุกขึ้นยืนในวันที่เราล้ม , และไม่กลัวที่จะล้มอีกครั้ง
 สักวันจะต้องมีวันของเรา วันที่เราจะเอาชนะปัญหาต่างๆได้
และที่สำคัญ เราสามารถ 'ชนะใจตัวเอง' ((^ ^))
 
 
'
'
'
'
'
'
'